2007/Apr/29

ไม่ อยากเป็น อย่าง นี้ เลย

จะ กลับ มา ทำ ไม

มา ขอ เปน เพื่อน กัน น่ะ นะ

ก้อ เข้า ใจ แต่ จะ ให้ ทำ ไง ล่ะ

ภาพ เก่า ๆ ที่เคย คิด ว่า ลืม ไป แล้ว

มัน กลับ มา ทุก ครั้ง ที่ เรา เจอ กัน

ใจ มัน ก้อ อยาก เปน ให้ อยู่ เพื่อน น่ะ

มัน เหมือน จะ ทำ ได้ ง่าย ๆ แต่ สุด ท้าย มัน

ก้อ ฝืน ใจ อยู่ ดี

เธอ อาจ ไม่ รู้ เพราะ เธอ ลืม ไป หมด แล้ว

แต่ สิ่ง ต่าง ๆ ฉัน ยัง จำ มัน ได้ ดี

เรื่อง ของ เธอ ทุก เรื่อง เรา จำ ได้ หมด

เรา เจอ กัน ที่ ไหน วัน นั้นเธอ แต่ง ตัว ยัง ไง

เราชอบ ไป ที่ ไหน ด้วย กัน

เธอ ชอบทาน อะ ไร

แต่ ใน ขณะ ที่ เธอ คง จำ มัน ไม่ ได้ แล้ว. . .

แต่ นั่น ก้อ ยัง ไม่ เท่า กับ เธอ เอา เรื่อง ของ

เธอ กับ เขา ที่ เธอรัก

มา เล่า ให้ ฟัง. . . มา ปรึกษา

มาบอก ว่า รัก เค๊า มาก

ช่วง นี้ ไม่ ค่อย มี เวลา ให้ กัน เลย

กลัวที่ จะ เลิก กัน

ยิ่ง เธอ บอก ว่า รัก เค๊า มาก

ได้ ยิน ที ไร มัน แทง ใจ ทุก ที

แล้ว ตัว เธอ

บอก ขอ ให้ เรา กลับ มา คบ กัน เปน

เพื่อน

แต่

สิ่ง ที่ เธอ กำ ลัง ทำ กับ ฉันอยู่ ตอน นี้

มัน ทำ ให้ ฉัน

คิด เลย คำ ว่า เพื่อน ไป

มัน ยิ่ง ทำ ให้นึก ถึง

เมื่อ ก่อน ตอนที่ เรา เคย รัก กัน

ยิ่ง ทำ ให้ ฉัน ทรมาน

กับ การกลัว ที่ ฉัน จะ กลับ ไป รัก เธอ อีก

และ ฉัน ก้อ รู้ เรื่อง นั้น

มัน ไม่ มี ทาง เป็น จริง ได้

ใจ นึง ก้อ อยาก ไม่ รับ รู้ เรื่อง ต่างๆ ของ เธอ

แต่ อีก ใจ มัน ก้อ ทำ ไม่ ได้

ได้ แต่ ทน อึด อัด อย่าง งี้ ต่อ ไป

ยิ่ง ทน ยิ่ง ฝืน มัน ก้อ ยิ่ง เหนื่อย ยิ่ง ล้า

ไม่ เข้า ใจ ตัว เอง เหมือน กัน

ทน อย่าง งี้ ไป เพื่อ อะ ไร

ดู ไม่ ฉลาด เอา ซะ เลย

เหนื่อยจัง

บาง ที ตอน นี้

เรา อาจ ยัง ไม่ พร้อม กับ

การ เป็น เพื่อน เธอ

ขอ โทษ นะ . .

เหนื่อย

Fl2idAy I'm iN lOve

เราคงจะต้องลาจบกันแค่นี้ ลืมวันที่ฉันมีเธออยู่

ที่ฉันเคยจริงใจในวันที่เพ้ออยู่

ทั้งที่ฉันไม่เคยอยู่ในสายตา

หมดใจของเธอ

เหนื่อยกับความรักที่เธอไม่มีฉัน

เธอลืมเรื่องราวของเราเพียงพ้นวัน

เหนื่อยที่จะฝืนให้เรารักกัน เมื่อวันนี้เธอไม่มี

หัวใจให้ฉัน เหมือนเดิม

เธอลืมความรู้สึกที่เคยให้กัน

เธอลืมว่าฉันนั้นเฝ้าคอย

หนทางยังยาวไกล เลือนลางและเลื่อนลอย

แล้วฝันที่ฉันคอยมันคงไม่จริง มันคงไม่เจอ

เหนื่อยกับความรักที่เธอไม่มีฉัน

เธอลืมเรื่องราวของเราเพียงพ้นวัน

เหนื่อยที่จะฝืนให้เรารักกัน เมื่อวันนี้เธอไม่มี

หัวใจให้ฉัน เหมือนเดิม

เธออาจไม่รู้สึก เสียงใคร มันอาจจะหายจาง

จากใจ คล้ายว่าเธอตื่นจากฝัน

เหนื่อยกับความรักที่เธอไม่มีฉัน

เธอลืมเรื่องราวของเราเพียงพ้นวัน

เหนื่อยที่จะฝืนให้เรารักกัน เมื่อวันนี้เธอไม่มี

หัวใจให้ฉัน

ฉันเหนื่อย....

ฉันเหนื่อย..............

2007/Feb/04

วันนี้มันเป็นวันอะไรเนี่ย....

โดดเดี่ยวจิงๆเลย โทรไปหาใครๆก็ไม่อยู่

บนโลกใบนี้ไม่มีเลยซักคนเหรอเนี่ย(หมายถึงตอนนี้)

ที่(ว่าง)จะอยู่เป็นเพื่อนเรา

ทำไมมันเหงางี้นะเรา

ทั้งๆที่ปกติก็โดดเดี่ยวจนชิน

ไปไหนมาไหนคนเดียว "แต่วันเนี๊ย"

ขอซักคนได้มั้ยนี่

มาอยู่เป็นเพื่อนกุหน่อยเหอะ

เคว้งคว้างเอี้ยๆเเร้วว.........................แถวบ้านเรียกเหงา

มันเริ่ม จากการโทรไปหาไอ่เพื่อนเลิฟ ทั้งหลาย

ตัวแรกไอ่ J-เดส ไม่รับสาย

ตัวที่สอง ไอ่ดิว ก็ไม่รับสาย(เข้าใจว่าอยู่กะ...)กรรม

ตัวที่สาม ไอ่ต้าติ๊ด.."โหลต้าเหรออยู่ไหนวะไปแดกมู๋ทะกัน"

"เออ กุแดกอยู่เนี่ยแต่กำลังจะเสร็จเเล้ว"

"เออแล้วไปกะใครวะ"

"ไปกะเพื่อนที่รร.เก่า"

"อ่าวเหรอเออไม่เป็นไร เออๆ บาย"

"เออๆ ๆ โชคดี"

ตัวที่ สี่ไอ่ อุ๊ "โหลอุ๊เหรออยู่ไหนแก"

"อยู่สิงห์แกมาบ้านโฟล์ค(แฟนมาน)มีไรแก"

"ป่าวโทมาเฉยๆเออกลับมาแล้วเจอกาน"

"ได้แกเจอกานบาย"

"บายจ๊ะ"

4คนผ่านไปใจเริ่มท้อ

มา ตัวที่ห้า ไอ่พงษ์"โหลพงษ์ทำไรอยู่วะ..."

"เอ๊อกุอยู่กะน้องกู มีไรวะ"

"ป่าว....ไม่มีไรโทถามเฉยๆ"

"เออๆงั้นเด๊ยวคุยกัน"

"เออได้ บาย"

"บาย"

ตัวที่หกไอ่จิ๊บ อยู่ชล (มานกลับบ้าน....สั้นๆขี้เกียจพิมพ์แระ)

ตัวที่เจ็ด ไอ่เต่ย "โหลเต้ยอยู่ไหนวะ...."

"กูอยู่ที่หอ"

(เยสสสสสสสส...ในที่สุดก็มีคนอยู่แล้ว...555)

"เออๆเด๊ยวกูไปหานะ(555)"

"เอ่อกูอยู่กะบีว่ะ"(แฟนมาน...)

(ประโยคตัดอนาคตเอี้ยๆเปนนัยๆว่าเมิงไม่ควรจะมาหากูตอนนี้)

"เอ่อไม่เปนไรกูไม่ไปแระกาน"

"เออๆแล้วเจอกันโทษทีว่ะ"

"เออๆไม่เปนไรโชคดีมีง"

.............................................

ยังๆยังไม่หมด หึๆ

คนที่แปด "โหลแอลเหรออยู่ไหน"

"อยู่ศรีสระเกษ(เขียนถูกมั้ยนี่) มาเที่ยวอีสานกันแหละ อิอิ"

"...........อิอิ..........."(ประโยคสนทนาจบลงเหมือนข้อความแรกๆ)

หึๆ ๆ ๆ ๆ หมดแล้ว

ไม่มีใครว่างเลย เหงาว๊อยยยยย.....

กลับบ้านก็ได้

กลับมาดูหนังอยู่บ้านก็ได้

มานั่งอัฟบล๊อคอยู่หน้าจอคอมก็ได้

กลับมานั่งอ่านหนังสือก็ได้

งือ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

(หน้าเริ่มจะเหลี่ยมๆเหมือนจอคอมแล้ว)

เฮ้ออ.............

สุดท้ายก้ ตนเป็นพึ่งแห่งตน จิงจิ๊งงงงง (แต่มานเหงาเฟ้ย)

T_________T!

2007/Feb/03

อย่าตัดสินหนังสือว่าดี แค่ปกสวยๆ

อย่าบอกว่า.น่ารักเหลือเกิน แค่คุยกันหนเดียว

คนที่ไม่ชอบอ่านหนังสือเลยใช่ว่าจะมีหนังสือเล่มแรกที่ชอบไม่ได้

คนที่บอกว่าจะไม่แต่งงานมักแซงหน้าแจกการ์ดก่อนคนอื่นเสมอ ......

อย่าตกใจเมื่ออ่านหนังสือระดับ Best Seller แล้วไม่ชอบ

ถ้ารักคนคนเดียวกับที่คนอื่นรัก...คงแย่งกันน่าดู

การชอบหนังสือสักเล่มไม่ได้หมายความว่า..

หนังสือเล่มนั้น..เนื้อหาดีทุกหน้า

การรู้สึกดีกับใครสักคน.. ไม่จำเป็นว่า..

เขาต้องไม่มีข้อเสียอะไรเลย......

อย่าเสียดายเวลา ถ้าอ่านหนังสือบางเล่มจบแล้วพบว่า..ไม่ใช่แบบที่ชอบ

จงรู้สึกดีกับการใช้เวลากับใครสักคนหนึ่งอย่างเต็มที่

เพราะอย่างน้อยที่ผ่านมา ย่อมต้องมีช่วงเวลาที่มีความสุขอย่างแน่นอน

แม้วันหนึ่งจะรู้ว่า เขาหรือเธอคนนั้นไม่ใช่เลยสักนิด

เพราะอย่างน้อย

เราก็ได้รู้จักตัวเองมากขึ้นและพร้อมที่จะตามหาคนของเราต่อไป

การอ่านหนังสือสักเล่มต้องใช้เวลา

เราไม่สามารถรู้จักใครสักคนได้ดีตั้งแต่วันแรก

หนังสือมีสิ่งต่างๆ หลากหลายให้ศึกษา ทดลองอ่านดู

ก่อนที่จะตัดสินว่าน่าเบื่อ

บางครั้งสิ่งที่เราไม่เห็นประโยชน์และมองผ่านมันไป.

วันหนึ่งมันอาจจะมีค่าสำหรับเรา

แล้วในตอนจบก็จะรู้ว่าหนังสือประเภทไหนเหมาะกับเราที่สุด .

เหมือนกับความรัก

ทุกครั้งที่เรามีความรักกับใครสักคนนั้น

แม้ทุกอย่างจะเดินมาถึงจุดจบ

แต่คนทั้งคู่ย่อมได้รับอะไรจากสิ่งต่างๆ

ที่ผ่านมาโดยไม่รู้ตัว

อย่างน้อยที่สุด

ก็ได้บทเรียนที่มีค่าเพิ่มอีกบทหนึ่ง

บทเรียนที่จะนำไปสร้างความรักครั้งใหม่ให้มีรากฐานที่ดีกว่าที่ผ่านมา สำหรับฉัน

"ความรัก"

เปรียบเหมือน..

การได้อ่านหนังสือหลายๆ เล่ม

(อ่านทีละเล่มนะจ๊ะ)

แต่ละเล่มที่ผ่านไป สอนให้ฉันเข้มแข็ง

สอนให้ฉันรู้จักโลกที่เป็นจริง

และสอนให้ฉันรู้จักใจของตัวเอง ...

แม้ว่าตอนจบของแต่ละเล่มจะไม่สมใจ

แต่ฉันก็ไม่คิดจะหยุด ท้อ หรือ กลัวที่จะค้นหา

ฉันจะอ่านต่อไป จนกว่าจะเจอ

"หนังสือของฉัน" :)

คุณล่ะเจอรึยัง?

ถ้าเจอแล้วอย่าลังเลที่จะหยิบขึ้นมาเปิดอ่าน

อย่ากลัวที่จะเสียเวลาและผิดหวัง

ไม่แน่นะเล่มที่อยู่ในมือตอนนี้น่ะ

อาจจะตรงกับความรู้สึกของคุณที่สุดก็ได้....

โชดดีหาหนังสือกันให้เจออ่ะ....